خرید اینترنتی فایل(تفکر اشاعره در قرن 5 و 6)

بخشی از محتوا :: اگر سياست وقت بنا به مصالح خودش از آن حمايت كند و بالاخص اگر برخى از علماء دين و مذهب اين طرز تفكر را تبليغ نمايند، و بالاخص اگر اين علماء خود واقعا به ظاهرگرايى خويش مؤمن و معتقد باشند و عملا تعصب و تصلب بورزند. حملات اخباريين عليه تفکر اشاعره در قرن 5 و 6||وی دی31014648|vdx31014648|تحقيق تفکر اشاعره در قرن 5 و 6
با ما باشید با یکی دیگر از فایل های قابل دانلود با عنوان : تفکر اشاعره در قرن 5 و 6


بخشی از محتوا ::
اگر سياست وقت بنا به مصالح خودش از آن حمايت كند و بالاخص اگر برخى از علماء دين و مذهب اين طرز تفكر را تبليغ نمايند، و بالاخص اگر اين علماء خود واقعا به ظاهرگرايى خويش مؤمن و معتقد باشند و عملا تعصب و تصلب بورزند. حملات اخباريين عليه اصوليين و مجتهدين، و حملات برخى از فقهاء و محدثين عليه فلاسفه در جهان اسلامى از چنين امرى ريشه مى‏گيرد.
معتزله علاقه عميقى به فهم اسلام و تبليغ و ترويج آن و دفاع از آن در مقابل دهريين و يهود و نصارى و مجوس و صابئين و مانويان و غيرهم داشتند و حتى مبلغينى تربيت مى‏كردند و به اطراف و اكناف مى‏فرستادند. در همان حال از داخل حوزه اسلام وسيله ظاهرگرايان كه خود را «اهل الحديث‏» و «اهل السنة‏» مى‏ناميدند تهديد مى‏شدند و بالاخره از پشت‏خنجر خوردند و ضعيف شدند و تدريجا منقرض گشتند.

عليهذا در آغاز امر، يعنى تا حدود اواخر قرن سوم و اوائل قرن چهارم، يك مكتب كلامى معارض به معتزله - آن گونه كه بعدها پيدا شد - وجود نداشت. تمام مخالفتها با اين نام صورت مى‏گرفت كه افكار معتزله بر ضد ظواهر حديث و سنت است. رؤساي اهل حديث مانند مالك بن انس و احمد بن حنبل اساسا بحث و چون و چرا و استدلال را در مسائل ايمانى حرام مى‏شمردند. پس نه تنها اهل السنه يك مكتب كلامى در مقابل معتزله نداشتند، بلكه منكر كلام و تكلم بودند.
در حدود اواخر قرن سوم و اوائل قرن چهارم هجرى پديده تازه‏اى رخ داد و آن اينكه شخصيتى بارز و انديشمند كه سالها در نزد قاضى عبدالجبار مكتب اعتزال را فرا گرفته و در آن مجتهد و صاحب نظر شده بود، از مكتب اعتزال رو گرداند و به مذهب اهل السنه گراييد و چون از طرفى از نوعى نبوغ خالى نبود و از طرف ديگر مجهز بود به مكتب اعتزال، همه اصول اهل السنه را بر پايه‏هاى استدلالى خاصى بنا نهاد و آنها را به صورت يك مكتب نسبتا دقيق فكرى درآورد. آن شخصيت بارز ابوالحسن اشعرى متوفا در حدود 330 هجرى است.
ابوالحسن اشعرى - بر خلاف قدماى اهل حديث مانند احمد بن حنبل - بحث و استدلال و به كار بردن منطق را در اصول دين جايز شمرد و از قرآن و سنت بر مدعاى خود دليل آورد. او كتابى به نام «رسالة فى استحسان الخوض فى علم الكلام‏» نوشته است. (1)
اينجا بود كه اهل الحديث دو دسته شدند: «اشاعره‏» يعنى پيروان ابوالحسن اشعرى كه كلام و تكلم را جايز مى‏شمارند، و «حنابله‏» يعنى تابعان احمد بن حنبل كه آن را حرام مى‏دانند. در درسهاى منطق گفتيم كه ابن تيميه حنبلى كتابى در تحريم منطق و كلام نوشته است. (2)

معتزله از ناحيه ديگر نيز منفور عوام شدند، و آن، غائله «محنت‏» بود زيرا معتزله بودند كه با نيروى خليفه مامون مى‏خواستند مردم را به زور تابع عقيده خود در حادث بودن قرآن بنمايند


مطالب دیگر:
📖پاورپوینت نقش اصول و فنون مذاكرات و زبان بدن در ارتباطات📖پاورپوینت سازمان بین المللی IRRI چیست📖پاورپوینت اقتصاد بسته و ویژگی هایش📖پاورپوینت معرفی رشته اقتصاد کشاورزی📖پاورپوینت اصول خلاقیت و اشتغال زایی فردی📖پاورپوینت استدلال و انواع آن📖پاورپوینت برنامه درسی پنهان📖پاورپوینت روش استدلال استقرایی بیکن📖پاورپوینت علم و روش های علمی📖پاورپوینت مسائل آموزش و پرورش در ایران📖پاورپوینت موزه ، ضوابط طراحی و ساخت و مطالعات موردی📖پاورپوینت بنگاه اقتصادی چیست📖پاورپوینت نظریه اقتصادی آدام اسمیت📖پاورپوینت نظریه کوز چیست📖پاورپوینت مطالعات اولیه طراحی بیمارستان و اورژانس و برنامه فیزیکی بیمارستان📖پاورپوینت تکنیکهای مدیریت زمان برای یک کارآفرین📖پاورپوینت روانشناسی زمان و مدیریت آن📖پاورپوینت درس 6 تاریخ معاصر ایران کلاس یازدهم (دوره دوم مشروطه)📖پاورپوینت فناوری سازه های پیش ساخته📖پاورپوینت انواع متغیرهای پژوهش